U bent hier

De coronacrisis in de dagelijkse praktijk

Door: HuntingtonNet op 
Like  0

De coronacrisis heeft effect op iedereen, maar op sommige mensen nog net wat meer dan op andere. Zo ook op mensen met de ziekte van Huntington. Verpleegkundigen Janine van Duijvenvoorde en Jolanda Euverman, van de huntingtonafdeling van Topaz Overduin, vertellen hoe de coronacrisis hun werk én het leven van hun cliënten beïnvloedt.

Houvast kwijt

Jolanda Euverman werkt op de dagbehandeling voor mensen met de ziekte van Huntington. Hier worden cliënten die nog thuis kunnen wonen begeleid in een dagprogramma. Het doel van de dagbehandeling is om mensen te activeren en te begeleiden in het ziekteproces. Normaal gesproken ontvangen Jolanda en haar collega’s 25 cliënten op de dagbehandeling.

Jolanda: ‘De dagbehandeling is nu gesloten. Onze voornaamste taak is momenteel om met alle 25 cliënten goed contact te houden, door met ze te beeldbellen. We vragen mensen hoe ze zich voelen, waar ze tegenaan lopen en proberen ze zo goed mogelijk te helpen met problemen. Ook motiveren we cliënten om te blijven bewegen en bijvoorbeeld elke dag een wandelingetje te maken.’

Jolanda vertelt dat veel cliënten de structuur van de dagbehandeling erg missen. Veel mensen kunnen zich er thuis moeilijk toe zetten om dingen te gaan ondernemen of oefenen. ‘Door goed door te vragen, kan je erachter komen hoe het écht met cliënten gaat’, aldus Jolanda. ‘Wij proberen alle signalen zo goed mogelijk op te pakken en eventueel door te zetten naar andere behandelaars.’

Janine van Duijvenvoorde werkt op de Anemoon, een gespecialiseerde afdeling voor huntingtonpatiënten die ook gedrags- en psychiatrische problemen ervaren. Ook zij merkt dat de coronacrisis veel effect heeft op haar cliënten. ‘Veel activiteiten zijn nu hebben een andere vorm dan normaal. Mensen zijn daardoor de houvast in de dag kwijt. Zo wordt er nog wel gewandeld, maar alleen bij hoge uitzondering. De gesprekken met de psycholoog lagen ook even stil, maar die zijn ondertussen gelukkig weer opgestart via beeldbellen.’

 

Roeien met de riemen die je hebt

Als het echt de verkeerde kant op lijkt te gaan of thuiswonende cliënten niemand hebben die hen in deze tijd kan ondersteunen, is het mogelijk om tijdelijk bij Topaz Overduin te komen logeren. Jolanda: ‘Momenteel maken drie cliënten gebruik van deze mogelijkheid. Zij zijn hier in goede handen en kunnen gedurende de hele crisis hier blijven logeren.’

Janine vertelt dat cliënten heel erg op haar en haar collega’s zijn aangewezen, aangezien er ook geen bezoek meer langs mag komen. Dit levert voor een aantal cliënten problemen op. ‘Bijvoorbeeld voor mensen die de Nederlandse taal niet goed beheersen. Het is dan heel lastig om uit te leggen wat er allemaal gebeurt en waarom er geen visite meer langskomt’, aldus Janine.

Zowel Janine als Jolanda zoeken met hun collega’s naar manieren om de cliënten goed te begeleiden met de middelen die er zijn. Jolanda geeft aan hoe belangrijk communicatie daar in is. ‘In de eerste week konden we geen contact met elkaar leggen. Nu kunnen we gelukkig weer overleggen, ook multidisciplinair. Dat is cruciaal, want juist nu is goede afstemming ontzettend belangrijk.’

afbeelding van HuntingtonNet

HuntingtonNet